Hér er á ferð tiltölulega nýr eða nýlegur bjór frá Agli.  Þetta er svona bjór sem allir geta drukkið án fyrirhafnar og minnir mikið á Egils Maltið sem allir þekkja.  Bjórinn er fallega dökk- rauðbrúnn í glasi með litla sem enga froðu.   Þegar nefi er rekið ofan í kallinn má finna  sætt malt og jafnvel smá frútt og minnir ögn á ölsvepp (er ekki að finna skúnkinn eins og Haukur Heiðar bjórbumba með meiru á RateBeer.com.).  Í munni er þessi bjór mjög sætur og sem fyrr segir minnir afar mikið á maltið góða.  Þó koma humlar inn að einhverju leiti og draga úr væmninni.  Fylling er sæmileg og eftirbragð látlaust en gott.   Ég er þó ekki að sjá að menn geti drukkið mikið í einu af þessum sökum sætu.  Hins vegar er hér mjög gott dæmi um "DÖKKAN" bjór sem minnir ekkert á Guinnes.  Það er mikill misskilningur á ferð og sem ég verð allt of oft var við að "dökkir" bjórar séu allir eins. Menn forðast oft dökka bjóra vegna þess að þeir kunna ekki við "dökka" bragðið sem ég held að sé stout-bragðið frá Guinnes.