|
Yfirlit Pistla
Kiddi smakkar á Bandaríkjunum
Páskabjórinn
Það hefur lengi tíðkast að brugga bjór yfir páskahátíðarnar sem er
ögn frábrugðinn hinum hefðbundna bjór sem á markaðnum er. Líklega er
hér um danska hefð að ræða upprunanlega en nú til dags má fá páskabjór frá
hinum ýmsu löndum. Danskur páskabjór var svar danskra bjórbruggara
við vinsældum hins þýska
Paulaner Salvatore sem þýðir bjargvætturinn. Salvator
sem var bruggaður í kringum páskana var líklega fyrsti páskabjór heimsins
og sæ
Gourmet
Bryggeriet tekið fyrir Það var eitt napurt og myrkt vetrarkvöld í janúar 2008 að tveir meðlimir Bjórmenningarfélagsins Kidda , þeir Freyr Rúnarsson (Bjórbókin sjálf) og Óli Helgi (virkasti meðlimur Kidda þegar þetta er skrifað) ákváðu að kanna hvað hið fræga danska örbruggús GB hefur upp á að bjóða. Tilefnið fyrir utan bara að smakka bjór var að nú styttist óðfluga í að íslenskt "afsprengi" GB brugghússins líti dagsins ljós á Íslandi, bjór sem mun bera nafnið Skjálfti (hið íslenska brugghús er þó alveg óháð hinu danska GB - aðeins er átt við samvinnu milli brugghúsanna tveggja). Til voru kallaðir fjórir úr röðum brugghússins og voru þeir valdir dálítið eftir handahófi en þó með það fyrir augum að fá sem mestu vídd í smakkið. Hinir útvöldu voru GB Blanche, GB Piney, GB Blue Mountain Stout og GB Bock 2. ATH áður hafði Bjórbókin smakkað jólabjór þeirra GB Jingle Ale Vintage 2005. Fyrir þetta kvöld verður að segjast að um
algerlega hreina sveina var að ræða þegar kemur að GB bjór, Bjórbókin hafði að
vísu smakkað jólabjór GB 2005 sem vakti mikla vonbrigði. Væntingarnar voru því
ekki miklar þetta kvöld og því var það kærkomin uppákoma hve vel lukkaðist bara
Eftir fer vitnisburður um kvöldið í formi umsagnar um hvern bjór fyrir sig:
Bjórbókin - 3.5 Óli Helgi - 3.5 (getur samt ekki alveg klárað úr glasinu)
Bjórbóki - 4.0 (þessi bjór kom mest á óvart hjá Freysanum, sennilega vegna þess að hann líkist ekki hefðbundnum bock) Óli Helgi - 3.5
Bjórbókin - 3.5 (eins og víðfrægt er er Freysinn bara ekki mikið fyrir stoutinn) Óli Helgi - 3.0 (taka skal fram að Óli er mjög lítið fyrir þennan stíl)
Bjórbókin - 4.0 Óli Helgi - 4.0 Já ágætt kvöld og skemmtilegt. Sigurvegari kvöldsins held ég að verði að teljast Piney sem fékk hjá okkur 4.0 krúsir. Við hvetjum því alla sem vetlinginn geta valdið að bragða þennan fína drykk við fyrsta tækifæri. Bjórsmökkun
á toppi veraldar! Norður undir íshafi langt, langt norður af þeim stað er sunnlendingar álíta vera heimsendi voru samankomnir nokkrir spennuþrungnir bragðlaukar með eftirvæntingarseyðing í hjarta. Laukarnir létu sér fátt um finnast kaldan norðangarrann er blés snautlega lóðrétt beint niður af Kolbeinsey, yfir ísbreiðuna og uppá helfrosnar, biksvartar hjarnklæddar strendur norðausturhluta landsins smáa í norðurhöfum. Svargrá og nístandi frostslikja breiddi úr sér yfir allt og alla þetta napra en um leið munúðarfulla aðfarakvöld stysta dags ársins. Kvöldið átti í skauti sér munað sem marga dreymir um en færri búa við. Bjórsmakkarar voru þrír að þessu sinni. Einn að eigin mati nokkuð vanur. Einn mjög áhugasamur og einn alveg gjörsamlega rennandi blautur á bakvið eyrun er kemur að special öl deildinni. Bjórlisti kvöldsins fær öldurhús bæjarins til að drita alfarið í nytina sína hvað úrval varðar. Bæjarins segi ég. Ég gleymi að kynna aðstæður til hins ýtrasta. Húsavík var það heillin, og er. Listinn er svohljóðandi og tæmandi: Stella Artois, Hoegaarden, Cobra, Chimay Rouge, Maudite, Orval, Westmalle Tripel, og loks Duvel Stella Artois kom engum á óvart þar sem allir könnuðust við kauða. Undirritaður hefur Stellu í uppáhaldi er kemur að lager þessa dagana svo hann þótti tilhlýðilegur “upphitari” fyrir smakkkvöldið mikla í norðri. Þessi lager er alveg hreint magnaður við hvaða aðstæður sem er og svíkur engan. Hvort heldur sem léttur kassagítar session kvikindi eða fagurlega spriklandi hátíðarlager í fallegu glasi á jólum þá skilar hann sínu hlutverki vel og rúmlega. Hoegaarden kom svo eins og tunglskin inní hjörtu óreyndra og vann hug og hjörtu allra smakkara. Ferskur og léttur blær hveitibjórsins belgíska skildi menn eftir undrandi þar sem Erdinger (hinn látlausi að mati undirritaðs) var eina reynsla smakkaranna óreyndu af hveitibjóradeildinni. Hoegaarden fékk fullt hús stiga og voru menn sammála að mikil gersemi væri þar fundin í hillum íslenskra áfengisverslana. Cobra. Asískt letur á flöskum þessa óþekkta lagers og ókennilegar dýramyndir á skrokki flöskunnar löðuðu fram spennutilfinningu í bragðlaukum smakkaranna. Enginn hafði smakkað þennan bjór og urðu engir sviknir. Nokkuð skemmtilegur lager þó Hoegaarden ætti enn alla hugi og flestöll hjörtu. Lagerinn hefði mátt koma á undan hveitibjórnum en það breytti því ekki að Cobran rann ljúflega niður yfir léttu spjalli um hinar víðfeðmu víðlendur bjórstílanna. Chimay Rouge. Trappistinn góðkunni kveikti í bragðlaukum smakkaranna og sendi þá óviðbúið inní undraheim ölsins. Chimay stóð fyllilega fyrir sínu og kveikti í mikilli forvitni þó menn væru ekki vissir hvar ætti að staðsetja þetta nýja og flókna bragð sem réðist að bragðlaukunum. Chimay var vel liðinn en ölið var bara enn of nýtt í augum og vitum nýrra smakkara. Líklega sagði lagerinn enn til sín sem á undan fór. Undirritaður átti feykilega ljúfar minningar um þennan gæðing úr mörkinni dönsku og stóð sá rauði alveg undir væntingum og minningum. Maudite hinn kanadíski kom eins og utandeildarlið í bikarúrslitaleik á eftir meistara Chimay. Í þennan dásamlega bjór hafði enginn smakkaranna dýft tungu og því um algera nýjung að ræða. Undirritaður fann sig strax í hinu djúpa og flókna bragði ölsins en hinir höfðu á orði að bragðið væri heldur áfengisríkt. Undirritaður var ekki alveg sammála og vildi meina að bragðið væri eins og það gerðist best af slíku öli. Massíft og munúðarfullt rann kanadíska ölið niður um móttækilegar kverkarnar og bauð uppá meira en margt eðalölið. Nú var boginn spenntur, nú skyldi eitthvað róttækt koma til að eiga möguleika í að skáka þessum góða bjór. Orval. Trappist númer tvö var kynntur til sögunnar en hann er fáanlegur á landinu kalda nú til dags. Undirritaður var sá eini sem hafði smakkað þennan bjór áður en þagði hann algerlega um þá reynslu sína. Orval settist fallega í glasið og leit út eins og kóngur í ríki sínu. Fallegur að lit og með fallegan froðutopp sem gerði hann að mikilli myndafyrirsætu. Bragðið kom undirrituðum sem fyrr að óvörum og varð til mikilla vonbrigða. Nýliðarnir fóru miður fallegum orðum um bjórinn og uppljóstraði undirritaður þá vonbrigði sín og ölið fékk falleinkunn. Aumingja Orval. Eins og hann lítur vel út þá er bara eitthvað sem við getum ekki tekið í sátt við þennan fallega bjór. Eitthvað ókennilegt bragð sem óþroskaðir bragðlaukar geta bara ekki fellt sig við. Westmalle Tripel. Já ekki var stefnan tekin niðurávið er líða tók á kvöldið. Þessi kóngur var næstur á dagskránni og þvílíkur gæðingur. Hinn ósmakkaði nýliði smakkarahópsins var reyndar ekki alveg sáttur við meistara Westmalle (hans uppáhaldsbjór er reyndar Tuborg grön....ekkert að því en....) Hinir tveir voru svo hæstánægðir með þennan eðalmjöð að orð fá því seint lýst. Þessi gyllti góðgæðingur tekur mann upp á hnakkadrambinu og hendir hranalega í vegg með frygðaröskrum. Óhætt er að segja að um einn þann besta er að ræða að mati undirritaðs. Duvel. Belgískt gullöl eins og það gerist best. Er hægt að enda kvöldið á verri máta? Duvel í glasið með sínum konunglega froðutoppi og þú ert á toppi fjallsins. Konungurinn stóð fyrir sínu og þessi gyllti snillingur tók bragðlaukana með sniðglímu á lofti, varpaði yfir öxlina á sér og slengdi miskunnarlaust til jarðar. Allir voru sammála um að þarna væri líklega einhver spámaðurinn endurfæddur og hlustuðu ákaft á boðskapinn. Duvelinn er líklega konungur ölsins þetta kvöldið sem og endranær. Hoegaarden fékk hæstu einkunn smakkaranna óreyndu að þessu sinni en líklega verður að taka til reikningsskila að heldur margir eðalbjórar voru smakkaðir þetta kvöld og hefur það vafalaust áhrif á heildarniðurstöðu þegar allt er til talið. Bragðlaukar hvítvoðunga eru óvarðir fyrir árás slíkra gæðinga úr öllum áttum en samt sem áður má ekki gleyma því að aðfarir voru allar hinar fáguðustu við smökkunina. Til að mynda stóðu allir upp og gengu óhaltir til dyranna eftir að síðasti sopinn hafði runnið um reynslunni ríkari vélindu viðstaddra.
Heimsókn í
Århus Bryghus Þann 6. okt. 2005 fór Bjórbókin í heimsókn í nýjasta örbrugghús (microbrewery) Danmerkur, Århus Bryghus. Með í för voru meðlimir bjórklúbbsins Kidda sem starfræktur er í Tilst í Árósum. Í Danmörku er um þessar mundir nokkur vakning í bjórmenningunni og menn eru í æ meira mæli farnir að snúa sér að gæðaölinu eða sérölinu eins og hægt er að kalla það. Samfara þessari þróun fjölgar örbrugghúsunum um allt landið og Århus Bryghus er það nýjasta þegar þetta er skrifað. Brugghúsið var draumur bruggmeistarans Niels F. Buchwald sem m.a. hefur unnið sem yfirbruggmeistari hjá Ceres Bryggerierne um árabil og er mikill kunnáttumaður í faginu. Niels er mikill bjórgæðingur og hugsjónamaður og hefur alltaf dreymt um að vera sinn eigin herra og skapa bjór sem er langt frá því að vera eins og venjulegi danski pilsner bjórinn sem Ceres, Tuborg og Carlsberg eru fyrir löngu búnir að fullkomna hér í Danmörku.
Að lokum eru hér myndir frá ferðinni góðu!
Oktoberfest
í raun og veru.
Svæðið sem eru yfir 100 hektarar er ekki aðeins tileinkað bjórtjöldunum vinsælu heldur er þarna gríðarlegt tivoli með hringjekjum og rússibönum svona til að hæra bjór, kjúlla, svínapylsum og hvað það nú er sem menn éta vel saman í mallakútum mannskapsins. Æla er því ,eins og gefur að skilja, ekki sjaldséð fyrirbæri á oktoberfest. Það er því margt sem mætir manni þarna mitt í hinni stóru og fallegu borg Munchen en það sem ég man að kom mér hvað mest á óvart var hið gríðarlega mannhaf, stærð svæðisins og ótrúleg ölvun fjöldans.
Svona var nú það þeir sem áhuga hafa á því að lesa um ferð bjórbókarinnar á oktoberfest geta kíkt hér en annars er bara að panta núna og drífa sig á oktoberfest 2006.
GOSE, bjór eða
spítukarl?
Eftir stutt stopp í Quedlinburg var stefnan tekin á
Goslar sem rétt
Í kringum 1920 fóru hinir ljósu og spennandi lager bjórar að flæða um alla Evrópu og hafði það í för með sér að "undarlegir" local bjórar svo sem lambic í Belgíu og gose ofl. í Þýskalandi, byrjuðu að hverfa. Ekki hjálpaði svo tilkoma hinnar svokölluðu þýsku hreinsunarlaga (Reinheitsgebot) frá Bæjaralandi sem kváðu um að bjór mætti einungis innihalda vatn, bygg, ger og humla en ekki hveiti. Gose sem var og er hveitibjór braut því í bága við þessi nýju lög en það sem kannski verra var, var að oft bættu menn coriander og salti í bjórinn. Gose hvarf sem sagt með öllu í um 30 ára skeið en þökk sé örfárra aðilla í Goslar og Leipzig hefur þessi skemmtilegi stíll nú verið endurvakinn.
Gose er ófiltreraður
yfirgerjaður bjór (öl), bruggaður úr 50 - 60% hveitimalti sem gerir
bjórinn ljósan, skýjaðan og afar ferskan. Stundum eru notaðir í
hann hafrar og ennfremur coriander og salt sem fyrr segir. Rétt
eins og hinn forni belgíski
lambic, var gose látinn gerjast með
hjálp villigers úr andrúmsloftinu en í dag er líklega notast við
einangraða gerstofna.
Belle Vue
Kriek á klakanum
Njótið vel! Bjórbókin
Endurkoma
Djöfulsins
Kveðja
Humlarnir
Bjórklúbburinn Kiddi
Forboðinn ávöxtur hvorki meira né minna var kominn á borðið.
De Verboden V Flöskurnar virkuðu á bjórnýgræðingana sem ódýrt hvítvín en þær eru vissulega dálítið undarlegar í útliti hjá La Chouffe hinum Belgíska. Þessi kall heillaði margan manninn uppúr skónum og rann hann ákaft niður ásamt meðlætinu góða.
Þökkum staðarhaldara gott kvöld með vonum að þetta verði endurtekið sem allra, allra fyrst. Bjórsullur Úrslit kvöldsins! Bjórbókin þakkar Bjórsulli góð skrif. Smakkkvöldinu er svo gert enn nánari skil hér í myndum og máli. Úrslit kvöldsins voru svo þau að menn voru almennt mjög ánægðir með Schneider Weisse kristal sem þótti ferskur með sætum blæ, en þegar bragðlaukar manna böðuðu sig uppúr Young's Christmas Pudding Ale þá var ekki aftur snúið. Sumir brustu hreinlega í grát af geðshræringu. Hoegaaren Verboden Vrucht fór misvel í mannskapinn en þóttti samt afar góður en þó ekki nærri eins góður og belgíska sterkölið La Chouffe sem er án efa einn besti bjórinn í heimi okkar í dag. 3,5 gáfu Young's sigureinkunn (hálft stig vegna þess að Bóas gat ekki valið á milli La Chouffe og Young's) og 2,5 vildu meina að La Chouffe hefði verið betri. Sem sagt Young's Christmas Pudding Ale bestur þetta kvöld!!!
Bjórstund á Vínbarnum og Kaffibrennslunni
Þegar mesta geðshræringin var yfirstaðin var borinn fram annar frábær Trappist munkabjór Orval (ath tengill vísar á gamlan dóm Bjórbókarinnar fyrir Orval. Hann hefur hækkað í einkunn) að nafni. Þessi frægi og margrómaði öllari fór vægast sagt mjög misjafnlega í mannskapinn, og kom upp klofningur í hópinn. Heyrðust þar mörg merkileg lýsingarorð eins og: gömul mysa, fjárhús, gammeldansk o.fl. Nokkrir voru á því að Orval væri besti bjór kvöldsins en aðrir töldu hann verstann. Eftir þennan hamagang var síðasti smakkbjór Vínbarsinns borinn fram, sem merkilegt nokk var hveitikallinn Erdinger og átti hann frekar illa heima í þessum hópi þótt góður sé á heimavelli. Ómögulegt var að skilja við hópinn með hveitbjórbragð í munni svo hörðustu bjórbumburnar skunduðu yfir á Kaffibrennsluna þar sem Trappist ölið Chimay Rouge og Tripel settu punktinn rækilega yfir I-ið. Það var mál manna að kvöldið væri vel lukkað og full ástæða til að endurtaka leikinn. Upp kom sú hugmynd að hittast mánaðarlega t.d. á þeim stöðum sem bjóða uppá alvöru bjóra. Kveðja Bjarklindur |
Laugardaginn
4.5.2008 var haldið bandarískt smakkvöld hjá
tti hann
mikilla vinsælda bæði í Danmörku og annarstaðar. Það var
GB Blanche - Gulur og mattur í glasi með létta en ágæta froðu.
Líkist við fyrstu sýn svalandi sumarþambara. Í nefi má finna svona
hveitibjórskeim með grasi eða graskögglum. Munnur er mjög léttur með smá humlum,
en svo má finna þetta graskögglabragð. Svo erum við Óli í smá vanda, komum
okkur ekki alveg saman um hvað meira er hér á ferli en eitthvað er það. Einhver
sæta gæti verið dálítill maltkeimur en það kemur þó aðeins fram í blárestina.
Þetta er ekki væminn bjór samt, því humlar gera sitt fyrir bjórinn. Langt
og ljúft efirbragð (Freysi). Óli er þó ekki eins ánægður með eftirkeiminn.
Kolsýra er vel merkjanleg og gerir bjórinn ögn fyrirferðameiri en t.d.
Hoegaarden sem jafnframt þykir léttari bjór (Óli). Hér er þó góður
sumarbjór á ferð sem auðveldlega getur svalað þorstann en hefur það þó fram yfir
t.d. Hoegaarden eða Franziskaaner að ganga líka yfir veturinn. Það er
einhvernvegin ögn flóknari bragð í karlinum. Fínn bjór en þó engin öskrandi
hamingja!
GB
Bock2 - Kemur sér fyrir í glasi með rauðum blæ og frekar lausláta froðu
með stórum bólum. En það er svo sem bara í lagi. Upp úr glasinu stígur
bara frekar lítill ilmur en ef við eigum að nefna eitthvað þá segjum við hunang
dálítið (óli) og gras eða blaut lopapeysa (freysi) og svo eitthvað sætt og
ljúffengt, kannksi maltið bara sem kemur þægilega inn. Í munni er þetta hinn
besti sopi, með mikilli kolsýru, þægilega beiskju og svo frekar laus við þetta
einkennandi bock bragð sem ég á svo erfitt með að lýsa. Það er eitthvað
þægilegt beiskt bragð með einhverjum hnetukeim eða möndlum (en þó bara snefill)
og svo er pínu sætt bragð sem Óli kallar brúnöl eða maltöl. Dálítið væmnir
tónar segir Óli sem enda í einhverri undarlegri samsetningu beiksju og malts
(Óli). Freysinn er afar sáttur og er sammála Óla um að sopinn endi í í
beiskju í kinnum en svo koma upp rökræður um sæta keiminn sem gæti verið kandís,
toffee eða brennd karamella.
GB
Blue Mountain Stout - Kolsvartur sem nóttinn og hleypir ekki neinu ljósi
í gegnum sig. Hnausþykk froða með smá brúnum tónum. Í nefi má greina
sætan keim dálítið, með þurrkuðum dökkum ávöxtum (sveskjum t.d. segir Óli),
dökku súkkulaði og við félagar erum sammála um espresso. Í munni er hann
dálítið kolsýrður og með einkennandi stout bragð sem líklega er brennt malt sem
gefur svona kaffi - súkkulaði eitthvað, reyndar er notað í bjórinn brenndar Blue
Mountain kaffibaunir þannig að það er ekki ólíklegt. Það má svo finna
einhverja sætu sem erfitt er að átta sig á. Mikil átök milli tveggja póla
annars vegar sætt og hins vegar brennt sér í lagi í restina (Óli).
Við félgagar erum sammála því að hér sé um bragðmikinn bjór og flókinn.
Óli tengir bjórinn meira við eitthvað brennt, t.d. ristað malt á meðan Freysinn
er meira á sætu nótunum, dökkt súkkulaði eða púðursykur (reyndar nefnir Óli
einnig púðursykur). Eins og skapararnir sjálfir segja þá virkar þessi vel
með súkkulaðieftirréttum og það held ég að sé alveg hárrétt.
GB
Piney - Fallegur í glasi með koparlit og fallega þykka froðu. Í
nefi má finna einkennandi Amarillo humla í bland ögn sætan keim sér í lagi í
restina sem gæti verið hunang eða kandís (brenndur sykur). Léttskrokka
karl sem rennur ljúft niður. Heldur stuttur í spuna og skilur lítið eftir
sig. Í munni má finna amarillo humla sem dálitla beiskju en vantar þó
alveg eyrnamerginn (óli) sem er svo skemmtilegur í ekta IPA, frekar má finna
einhvern sætan maltkeim og ávexi á borð við niðursoðnar ferskjur (óli) og
eitthvað suðrænt og seiðandi. Gríðarlega skemmtilegur bjór og fín byrjun á
smakkkvöldinu. Hentar vel jafnt sumar sem vetur og gengur vel með léttu
snarli á borð við osta og kex svona ef maður vill hvíla lagerinn.
Draumur Niels varð að veruleika og í júlílok 2005
leit brugghúsið dagsins ljós og skömmu síðar var fyrsti bjór
brugghússins kominn í sölu. Bjórinn kallar Niels Klosterbryg
sem
gæti gefið tilefni til að ætla að um
Þegar okkur bar að garði þann 6. oktober tók kappinn
kátur á móti okkur og bauð okkur strax í glas. "Þar sem ég get
aldrei tjáð mig almennilega nema með bjór í hönd..." voru orð Niels áður
en hann bauð okkur í bjórinn. Um var að ræða hinn heiðrauða og
ferska
Eftir að hafa talað nokkuð um bruggun Rød Ales
Áfram hélt fróðleikurinn að streyma úr viskubrunni
Niels sem var orðinn hress og kátur. Á meðan við gestirnir fengum
smá pásu til að spjalla saman okkar á milli og klára síðustu dropana af
Klosterbryg úr flöskunum þá
gafst tími fyrir þá allra fróðleiksfúsustu að gefa sig á tal við Niels.
Sjálfur fannst mér mjög gaman að ræða við karlinn um okkar sameiginlega
áhugamál og Niels virtist mjög fróður um bjórinn og talaði með ást og
alúð um viðfangsefnið. Eftir þessa fínu pásu var komið að perlunni í brugghúsinu
Stoutinn! Já
Ef
allt er hins vegar á hreinu þá er gleðin tryggð því í bjórtjöldunum
ríkir gríðarleg stemning og gleðin er mikil. Menn standa uppá borðum
og syngja af öllum lífsins kröftum og oftast er það allur salurinn sem
syngur saman við undirleik einhverra tónlistarmanna sem sjást varla.
Menn syngja og drekka þar til þeir detta niður dauðir. Bjórinn er
ferjaður ofan í mannskapinn af hinum svo kölluðu bjórdömum (beer maids)
sem hlaupa um með 14 eins L krúsir eins og að drekka vatn. Það er
eins gott að vera ekki fyrir þegar þessar konur koma siglandi því þær
ryðja manni einfaldlega úr vegi með viðeigandi bjórgusum og veseni.
Þetta eru engir aukvisar því hver krús tóm vegur um 500 g. 1 L er
minnsti skammtur sem hægt er að fá á oktoberfest og fer það eftir hvaða
tjaldi maður er í hvaða bjór er í glasinu en bjór á borð við
Ef
allt þrýtur og maður kemst hvergi inn eða fær engan bjór og hefur ekki
áhuga á tivoli þá er borgin sjálf iðandi í mannlífi og oktoberfest
stemning ríkir á hverri krá. Þar má því setjast inn og fá sér bjór að
eigin vali og slappa ögn af og horfa á beina útsendigu frá
hátíðarsvæðinu í sjónvarpinu sem víða hefur verið komið upp í munchen.
Það var t.d. á einni slíkri krá sem ég smakkaði fyrst hinn gómsæta
Þann
29.júní 2005 lagði Bjórbókin upp í ferðalag nokkurt til Þýskalands.
Förinni var fyrst heitið til
eins
og Quedlinburg er lítill fallegur bær við Harz fjöllin. Í
frúttaður en ekki áberandi. Í munni er hann léttur og mildur með
létta fyllingu og lítið gos en þó nóg. Bragð er erfitt að átta sig
á en það er þessi þýski hveitikeimur með ögn sítrus í kinnum og svo
jafnvel hnetur og snefil af humlum. Svo er eitthvað
aukabragð sem ég get ekki alveg áttað mig á, jafnvel fúkkabrag eða
tunnubragð sem gæti stafað af saltinu? Eftirbragð er svo milt með
humluðu yfirbragði. Í heild sinni svalandi og ferskur hveitibjór
sem fer létt niður.
Eitt
af undrum Belgíu er hinn svo kallaði 
Miðvikudagskvöldið
11 maí var endurkomu Djöfulsins fagnað á Kaffibrennslunni. Félagarnir í
bjórklúbbnum Humlunum létu sig að sjálfsögðu ekki vanta frekar en fyrri
daginn. Fyrstu menn skunduðu inn um kl. 20:30 með nettann fiðring í maga
og það bætti nú ekki á spennuna þegar bardaman tilkynnti að það væri
engin 
Þetta
þótti dáldið glannaleg meðferð á meistaranum, sérstaklega með tilliti
til gruggsinns og fuku nokkur fúkyrði frá Humlunum í kjölfarið. Allt fór
þetta samt vel og gruggið sat sem fastast á sínum stað. Kemur þá í ljós
að aðeins 3 Duvel glös voru til reiðu, en von var á ca. 10 bjórbumbum á
svæðið. Neiddust því nokkrir ólánsmenn til að drekka Djöfulinn úr Chimay
eða Orval glasi en sem betur fer voru menn það kátir með endurkomuna að
þeir létu ekki svona “smámuni” skyggja á gleði sína. Stuttu eftir að
fyrstu soparnir runnu niður í sæla bjórsvelgina mátti heyra á margra
munni: “djöfull er þetta góður bjór” Og v
iti
menn, það bættust við fleiri Duvel glös, starfsmenn Brennslunnar höfðu
samband við Frey og hann gat lóðsað menn á fleiri glös. Þá höfðu þeir
sem drukku Duvel úr Chimay glasi sér til mikillar gleði afsökun til að
prófa annan. Eftir ca. 3 djöfla voru flestir orðnir vel rjóðir í kinnum,
fjarrænir til augnanna og nokkrir með tár á hvarmi. Þá var tekin sú
skynsamlega ákvörðun að segja kvöldið gott, safna liði og koma aftur
síðar. Við þökkum starfsmönnum Kaffibrennslunar góðar móttökur og Frey
fyrir framtakið.
Bjórseðill kvöldsins hljómaði eins vel og hann síðar bragðaðist. Sá
fyrsti af þýskum uppruna rann svo undurlétt og ljúflega niður kverkar
þeirra sex 
verið
í þessum bjór. Bara lyktin ein af þessum spennandi gaur umbreytti á
svipstundu hegðun manna svo minnti helst á hegðunarmynstur Silfurbaks á
fengitíma. Bragðið sveik ekki heldur og þarna töluðu menn um að ekki
þyrfti að smakka meira. Sá besti væri fundinn. Eftir tuttugu mínútna
þegjandi setu með jólabúðinginn í vitunum rumskuðu menn og
bragðlaukarnir hrópuðu á meira. Mikið mátti Freysinn vanda sig að koma
með eitthvað sem stæðist samanburð við jólasælgætið.
Eftir smá umhugsun og vangaveltur um gæði, útlit, lykt og bragð færðu
menn sig á ný útfyrir enda upplýstur aldingarðurinn eitt það fegursta á
gervöllum Stavnsvej. Þar var gripið í lagerinn þó nokkrir lumuðu á einum
og einum 
Fyrsta
opinbera bjórsmökkunarkvöld Humlanna (sem er áhugahópur um bætta
bjórmenningu), var haldið fimmtudaginn 14 apríl síðastliðin. Kvöldið
hófst á Vínbarnum þar sem um 10 manna hópur var
mættur til að reyna með sér nokkra af frægust bjórum heims. Fararstjóri
og leiðsögumaður kvöldsins var Systa en hún hefur ásamt eiginmanni sínum
Elvari ferðast mikið um Belgíu og heimsótt marga af frægust
bjórframleiðendunum t.d. svartmunkana góðu.
Fyrstir
í glösin voru klausturbjórarnir frægu