Hér er kominn nýr og spennandi sćlkerabjór frá Víking, fyrsti íslenski stoutinn hvorki meira né minna. Í nefi eru léttir tónar međ reyktum blć og ögn gras.  Mildur á tungu en međ bragđi ţó, ögn á reyktum nótunum, nokkur beiskja sem gerir bjórinn líflegan og brakandi, pínu ţurr og brenndur en ţó alls ekki eitthvađ sem menn ćttu ađ vera hrćddir viđ. Einnig ögn súkkulađi. Ţetta er stout, á ţví leikur enginn vafi en ţó er eins og einhver lagerkeimur luri í bakgrunni.  Víkingbragđiđ er nefnilega dálítiđ áberandi, sér í lagi í eftirbragđi.  Já ansi skemmtilegur bjór hér á ferđ.  Íslendingar ćttu alveg ađ geta prófađ ţennan án ţess ađ taka andköf.  Ţetta er amk, mjög ákjósanlegt fyrsta skref út í hinn flókna heim ölsins (ale).  Ég smakkađi ţennan reyndar ögn of kćldan og ţví er bragđ ekki eins áberandi.  Frábćrt framtak hjá Víking!